ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Διαιτησίας το ανάγνωσμα, Κεφάλαιο...έχει ο Θεός

Άλλο ένα κεφάλαιο άνοιξε χθες με τη συνάντηση των διαιτητών με τους προπονητές ομάδων της Α1 με σκοπό την ανάλυση φάσεων από τους περσινούς τελικούς μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού.


Ο Ολυμπιακός τελικά δικαιώθηκε. Μέλη της ΚΕΔ παραδέχτηκαν περσινά λάθη της διαιτησίας ρίχνοντας ακόμα περισσότερο λάδι στη φωτιά που σιγοκαίει πριν την έναρξη του φετινού πρωταθλήματος. Ο Ολυμπιακός φωνάζει για τη διαιτησία και ως ένα καλό και άξιο παληκάρι επιθυμεί να πάρει τη κόρη αλλά ο κακός ανταγωνιστής χρησιμοποιεί δόλια μέσα προσπαθώντας να τον εκδιώξει από αυτό που δικαιωματικά του ανήκει.

Πράγματι είναι αλήθεια ότι στη διάρκεια του τρίτου τελικού, με βάση τις χθεσινές αναλύσεις ο Τεόντοσιτς δεν κάνει θέατρο αφού ο Μπατίστ τον κατεδαφίζει και κακώς ο πρώτος αποβάλλεται με πέμπτο φάουλ. 

Το σκορ εκείνη τη στιγμή είναι 56 - 61 στο 33'. Πράγματι ο Διαμαντίδης βγάζει τη μπάλα ενώ ο φωτεινός πίνακας δείχνει 46 - 60. Και πράγματι ο Τσίλντρες κατεβάζει κανονικά το γενικό στον Μπατίστ και το καλάθι κακώς μετράει για το 56 - 61 στο 33'.

Το ζητούμενο όμως και στις τρεις περιπτώσεις καθώς και σε όλες τις υπόλοιπες είναι ότι αποτελούν μια εκ των υστέρων ερμηνεία η οποία το μόνο που μπορεί να παράγει είναι υποθετικά δεδομένα με καθαρά υποκειμενικό χαρακτήρα. 

Ο Τζέρεμι Άϊρονς στη Χρονομηχανή κοιτάζει τον πρωταγωνιστή και του εξηγεί ότι αυτό που πραγματικά τον βασανίζει είναι το "What if". Τί θα γινόταν αν. Τον ενδιαφέρει δηλαδή το παρελθόν. Εστιάζεται τόσο πολύ σε αυτό που ενώ έχει τη δυνατότητα να βρεθεί ακόμα και στο μέλλον, αυτός εστιάζεται στο παρελθόν προκειμένου να λάβει τις απαντήσεις. 

Έτσι όμως δεν γίνεται να έρθει η αλλαγή καθώς δεν υπάρχει η ισορροπία μιας και χάνεται το παρόν. Ο Θουκυδίδης έλεγε στον Επιτάφιο του ότι ο ισορροπημένος πολίτης έχει στο νου του το παρελθόν, χωρίς να εστιάζεται αποκλειστικά σε αυτό (και να γίνεται προγονόπληκτος) προσπαθώντας παράλληλα να μάθει από αυτό έτσι ώστε να εκπληρώσει τους στόχους που έχει θέσει ήδη για το μέλλον.

Πολύ απλά, αν κάποιος επιθυμεί να κάνει μια αλλαγή δεν γίνεται να κοιτάει στο παρελθόν και να λέει τί θα γινόταν αν. Εξάλλου, ο Παναθηναϊκός είναι η μοναδική ομάδα που από το 1997 και μετά (τη χρονιά που ο Ολυμπιακός κατέκτησε το "treple" και ο Παναθηναϊκός κοιτούσε να δει αν το βαρέλι έχει πάτο) κατάφερε να σπάσει δύο φορές το πλεονέκτημα έδρας. Και τις δύο φορές με τον Ολυμπιακό αντίπαλο. Και ο Ολυμπιακός το έχει πάθει αυτό τρεις φορές. Η τρίτη ήταν με την ΑΕΚ το 2002.

Ακόμα και αν έχανε λοιπόν ο Παναθηναϊκός στο τρίτο τελικό, ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι ο Ολυμπιακός θα κέρδιζε μέσα στο ΣΕΦ τη στιγμή που είχε μια ισχυρή προϊστορία εις βάρος του και μια χρόνια δομημένη σχέση εξουσίας η οποία τον οδήγησε σχεδόν να χάσει το τίτλο του Κυπέλλου από μόνος του; Και ευτυχώς που στο τέλος κατάφερε και κέρδισε σηκώνοντας το πρώτο τίτλο μετά από καιρό και φάνηκε φως στο τούνελ.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι ότι ακόμα και αν η διαιτησία είναι εναντίον ή το γήπεδο μπορεί να είναι εχθρικό η ομάδα που επιθυμεί πραγματικά να κερδίσει, κερδίζει. Ο Παναθηναϊκός τουλάχιστον, όταν χρειάστηκε, πήγε καρότσα όχι μόνο την αρκούδα αλλά και τη διαιτησία προκειμένου να μπει στη σπηλιά. Υπάρχει πρόβλημα. Εστιασμός στο παρον. Λύνεται το πρόβλημα. Δεν συμβαίνει παντοτε αλλά ίσως είναι ένα οδηγός. 

Εξάλλου η γιαγιά στο χωριό λέει ότι "τα εμπόδια είναι για να ξεπερνιόνται" και ότι "κάθε εμπόδιο για καλό". Αρκεί να υπάρχει επιθυμία να ξεπεραστεί. Και για να ξεπεραστεί χρειάζεται προσπάθεια. Και όταν το ψάρι είναι γρήγορο, τότε ίσως να μην αρκεί να βραχεί μόνο το παντελόνι, αλλά και το εσώρουχο μιας και το νερό αναγκαστικά θα ξεπεράσει το γόνατο.

Επιμέλεια: Μάριος Βελέντζας 

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © 2013 Scorernews.gr
Powered by SumTronics